Metoda Trivium: (dotyczy umysłu) – składa się z trzech elementów.

Ogólna gramatyka, logika Arystotelesowska i retoryka klasyczna obejmuje trzy pierwsze oparte na zasadach przedmioty  7 Sztuk wyzwolonych i nauki. Gdy te dyscypliny są wyuczone i praktykowane razem tworzą nadrzędny i symbiotyczny system do ustanawiania jasności i spójności myśli o nazwie Trivium.

[1] Ogólna Gramatyka [2] Formalna Logika [3] Klasyczna Retoryka
Odpowiada na pytania Co, Kto, Kiedy, Gdzie tematu/zagadnienia. Odpowiada na pytanie Dlaczego tematu/zagadnienia. Dostarcza odpowiedzie na Jak tematu/zagadnienia.
Odkrywanie i porządkowanie faktów z rzeczywistości, obejmuje podstawową i systematyczną wiedzę. Rozwijanie umiejetności argumentowania w ustanawianiu prawidłowych [czyli niesprzecznych] relacji pomiędzy faktami daje systematyczne zrozumienie. Stosowanie wiedzy i rozumienia ekspresyjnie obejmuje mądrość lub innymi słowy, jest to systematyczna i użyteczna wiedza oraz zrozumienie.

345-Narzedzia poznania

„Bo jeśli znosisz to, że twoi ludzie są źle wykształceni, a ich maniery zepsute od niemowlęctwa, a potem karzesz ich za zbrodnie, do których usposobiła ich najwcześniejsza edukacja, jaki inny wniosek można z tego wyciągnąć poza tym, że najpierw tworzysz złodziei i bandytów, a później ich karzesz?”  – Sir Thomas More (1478-1535), Utopia

Trivium to łacińskie słowo oznaczające punkt, w którym spotykają się 3 drogi, te trzy drogi to gramatyka, logika i retoryka lub wejście, przetwarzanie i wyjście informacji.

Trivium to metoda krytycznego myślenia. Krytycznego myślenia nie można skutecznie nauczyć w programie nauczania, jako że jest to umiejętność wynikająca z procesu myślenia i uczenia się, napędzana przez cykl obserwacji, myślenia i działania w ramach gramatyki, logiki oraz retoryki.

  1. Celem gramatyki jest wprowadzenie wstępnego i spójnego zasobu wiedzy.
  2. Celem logiki jest wydobycie zrozumienia z tego zasobu wiedzy.
  3. Retoryka jest przekonywającym wyjaśnieniem tego zasobu wiedzy.

Uczenie się JEST procesem polegającym na ustanawianiu porządku ponad chaosem lub też metodą zmieniania chaosu w porządek z wykorzystaniem trzech kroków trivium.

Istnieją 3 podstawowe kroki, dzięki którym Twój umysł może być użyteczny:

  1. ) wejście [informacji],
  2. ) przetwarzanie [informacji] i
  3. ) wyjście [informacji].

Ten cykl gdy powtarzany jest konsekwentnie sprawia, że nasz umysł jest użytecznym narzędziem.

WEJŚCIE: jak obserwować? To łatwa do zdefiniowania wiedza wynikająca z odpowiedzi na pytania: Kto? Co? Gdzie? Kiedy?

PRZETWARZANIE: jak myśleć? To po prostu zrozumienie wynikające z odpowiedzi na pytanie „dlaczego?”. WYJŚCIE: jak się komunikować. Jest to po prostu wiedza lub zrozumienie czy też mądrość, co wynika z odpowiedzi na pytanie: jak? To odnoszenie logiki do gramatyki tworzy coś, co określa się jako retorykę czy też wyrażanie mądrości.

W linkach poniżej są tłumaczenia dwóch materiałów opisujące metodę Trivium, które mam nadzieję wyjasnią o co w niej chodzi.Wstęp do Trivium to transkrypt materiału filmowego jaki jest po prawej stronie. Jest to nagranie prelekcji Jan Irvina na konferencji „How to Free Your Mind” z 04 października 2011 roku.

Wstęp do Trivium – Jan Irvin [Transkrypt]

Trivium Edukacja – Jan Irvin – Red Ice Radio

Nauczanie trivium: trivium w praktyce

Ponizej material kogos pod nickiem AUTOR 93 ze strony http://radzyninfo.pl  zrobil opis przykladowych sofizmatow za co chwala mu za to 🙂

Sofizmaty – Błędy Logiczne

Rodzaje dowodzenia nieprawdy lub sztuka „wykręcania kota ogonem

Sześć rodzajów problemów

Wobec dowolnego systemu możemy przyjąć jedną z dwóch postaw:

– albo pozostawić system w spokoju i tylko mu się przyglądać, aby się o nim jak najwięcej dowiedzieć, a wówczas będziemy mieć do rozwiązania problemy poznawcze;
– albo też przekształcić system w inny system, a wówczas będziemy mieć do rozwiązania problemy decyzyjne;

Inaczej mówiąc, możemy w system nie ingerować, albo ingerować, a ponieważ jest to podział logicznie zupełny, więc żadnych innych problemów poza dwiema wymienionymi ich grupami nie ma i być nie może.

Ważnym elementem bezproblemowej komunikacji są pojęcia i myślenie na nich oparte. O co w tym chodzi wyjaśnia Andrzej Wronka w prelekcji pod tytułem Myślenie pojęciowe a myślenie stereotypowe

Z hasłem pojęcie mamy do czynienia kiedy „używany jest w określonym znaczeniu, gdy towarzyszy mu rzeczowa, metodologiczna, precyzyjna definicja. Warstwa poznawcza jest tam więc decydująca, natomiast warstwa wartościująca, oceniająca jest minimalna lub nie występuje w ogóle. Dokładnie odwrotnie jest w wypadku stereotypu. Tu warstwa poznawcza, metodologiczna jest minimalna, a wartościująca, oceniająca (na plus, lub minus — stereotypy pozytywne i stereotypy negatywne) jest rozbudowana i decydująca.

Stereotypy służą do sterowania różnymi grupami ludźmi, a szczególnie tymi, które nie żądają precyzyjnych informacji i nie sprawdzają ich wiarygodności w źródłach. By sterować, czy też manipulować tymi grupami, należy wiedzieć jakie stereotypy w danej społeczności są pozytywne, a jakie negatywne. Ten sam wyraz może być różnym stereotypem w zależności od grupy. Myślenie pojęciowe to myślenie opierające się przede wszystkim na faktach, źródłach, pragnące odkryć i dotrzeć do prawdy obiektywnej w danym temacie. Osoba, która się nim kieruje, gdy słyszy opinie przeciwne jej poglądom, przekonaniom czy wiedzy w danym temacie, nie odrzuca ich a priori, ale stara się je zweryfikować, sprawdzić. Gdy okażą się zgodne z rzeczywistością, osoba ta, gotowa jest raczej zmienić swoje przekonania i opinie w danym zakresie, niż swą ideologię, stawiać ponad odkrytą prawdę, fakty, rzeczywistość. W myśleniu stereotypowym dominuje ideologia, utarte przekonania, stereotypy (stąd nazwa), przyzwyczajenie itp. Gdy osoba kierująca się tym typem myślenia spotyka się z poglądami i informacjami burzącymi jej utarte przekonania, gotowa jest raczej odrzucić te informacje bez weryfikacji, ograniczyć czy zakończyć znajomość z osobami i podmiotami, które takich informacji dostarczają.

Jeszcze więcej światła na tworzenie pojęć, a dalej tworzenie teorii na ich podstawie daje nam Leon Petrażycki w swojej książce  „Wstęp do nauki prawa i moralności”

Poniżej link do fragmentu książki a w nim wskazowki dotyczace tworzenia pojęć klasowych oraz o teoriach adekwatnych, kulawych i skaczących.

O tworzeniu pojęć klasowych oraz teoriach adekwatnych, kulawych i skaczących – Leon Petrażycki

 

Poniżej jeszcze jeden fragment tym razem z książki Mariana Mazura „Cybernetyka i charakter”, który myślę, że pomoże w zrozumieniu o co chodzi z pojęciami i konkretnymi właściwościami pod nimi się kryjącymi oraz z etykietowaniem.

Magia słów – fragment z książki Mariana Mazura “Cybernetyka i charakter”

Oddziaływanie wyjściowe systemu jest zależne od oddziaływania wejściowego i od właściwości tego systemu. Czy jeżeli właściwości systemu zmienią się, jest to wciąż ten sam system, czy też przestał istnieć, a został zastąpiony przez inny system?
Jest to pytanie istotne, gdyż w praktyce zmiany właściwości systemów nie tylko zachodzą, ale są nieuniknione, ponieważ przetwarzanie oddziaływań polega na przetwarzaniu energii, a droga przepływu energii ulega zmianą spowodowanym przez ten przepływ. W rezultacie więc, system przetwarza oddziaływania, ale i oddziaływania przetwarzają system. – Marian Mazur

Nauka jest to wiedza i myślenie systematyczne. Powinna być nie bezładną mieszaniną wiadomości różnorodnych bez świadomości ich związku i zależności, lecz przeciwnie, systemem, łączącym tezy jednorodne, oddzielającym różnorodne i układającym poszczególne grupy tez jednogatunkowych stosownie do ich związku i zależności wzajemnej, do ich stosunków podporządkowania i współrzędności.

Przez pojęcie ogólne czyli klasowe należy rozumieć ideę przedmiotów, które posiadają pewne cechy, to znaczy ideę tego wszystkiego, co daje się pomyśleć, jako posiadające określone cechy. Przez klasę (dział, rodzaj, gatunek itp.) należy rozumieć przedmioty odpowiadające takiej idei, tj. wszystkie przedmioty (rzeczy, zjawiska itd.), które posiadają lub mogą być pomyślane jako posiadające dane cechy. Np. idea wszystkich przedmiotów, mających białą barwę, stanowi pojęcie klasowe, mianowicie pojęcie klasy przedmiotów białych. A składają się na tę klasę wszystkie przedmioty, które tę barwę posiadają lub mogą być pomyślane jako tę barwę posiadające. Nie należy sądzić, że pojęcia klasowe obejmują tylko przedmioty istniejące realnie, że zatem same klasy stanowią przedmioty realne, składające się z mniej lub więcej licznych przedmiotów jednostkowych. Przeciwnie, wiele pojęć klasowych obejmuje nawet wyłącznie przedmioty, które dają się tylko pomyśleć, a w naturze wcale nie istnieją.

Przez „adekwatne” teorie naukowe rozumiemy teorie, w których to, co się wypowiada (orzeczenia logiczne wraz z ich uzasadnieniem) jest prawdziwe w stosunku do tej właśnie klasy przedmiotów, o której jest wypowiedziane (lub pomyślane); jeśli więc o jakimś gatunku danego rodzaju lub o jego podgatunku itp. wypowiada się coś, co w rzeczywistości jest prawdziwe w stosunku do całego rodzaju lub innej klasy szerszej, albo jeśli zachodzi brak ustosunkowania w kierunku odwrotnym, to nie będą to teorie adekwatne w naszym znaczeniu.

– Leon Petrażycki